Laxmann's Milk Vetch

Laxmann's Milk Vetch is zeer droogtetolerant als hij eenmaal is gevestigd en vereist slechts af en toe diep water tijdens langdurige droge periodes; te veel water geven, vooral op zware grond, zal snel leiden tot wortelrot. Jonge planten hebben tijdens het eerste groeiseizoen regelmatig en licht water nodig om wortelsystemen te ontwikkelen, maar daarna is natuurlijke neerslag doorgaans voldoende in de meeste gematigde streken. Zorg ervoor dat er op geen enkel moment van het jaar stilstaand water rond de basis van de plant blijft staan.

Deze soort heeft minimaal 6 uur per dag volledig, direct zonlicht nodig om te gedijen en overvloedige bloemen te produceren. Hij verdraagt ​​zeer lichte halfschaduw, maar de groei zal langwerpig worden, de bloei zal worden verminderd en de plant zal bij weinig licht gevoeliger zijn voor schimmelziekten. Vermijd het planten op schaduwrijke locaties in de buurt van grotere struiken of structuren die consistent zonlicht blokkeren.

Laxmann's Milk Vetch past zich aan een breed scala aan arme, goed doorlatende gronden aan, waaronder zandige, leemachtige en rotsachtige substraten, en verdraagt ​​neutrale tot licht alkalische pH-waarden van 6,5 tot 8,0. Hij kan niet overleven in zware, compacte kleigronden of bodems met een slechte drainage, omdat deze vocht rond de wortels vasthouden. Het aanpassen van zware gronden met grof zand of gruis vóór het planten zal de drainage verbeteren en een gezonde wortelontwikkeling ondersteunen.

Als stikstofbindende peulvrucht heeft Laxmann's Melkwikke geen regelmatige bemesting nodig, omdat hij via symbiotische bodembacteriën zijn eigen stikstofvoorziening produceert. Het eenmaal in het vroege voorjaar aanbrengen van een uitgebalanceerde, stikstofarme meststof kan de groei op extreem voedselarme bodems ondersteunen, maar stikstofrijke meststoffen zullen overmatige bladgroei bevorderen, ten koste van de bloei. Overbemesting zal ook de natuurlijke droogtetolerantie van de plant verzwakken en hem vatbaarder maken voor plagen.

Deze winterharde soort verdraagt ​​extreme wintertemperaturen tot -40°C (-40°F), waardoor hij geschikt is voor USDA-hardheidszones 3 tot en met 8. Hij gedijt goed bij warme zomertemperaturen tussen 60°F en 85°F (15°C tot 29°C), maar hij zal vroeg inactief worden als hij wordt blootgesteld aan langdurige temperaturen boven 90°F (32°C). In het grootste deel van zijn geschikte groeigebied heeft hij geen winterbescherming nodig, maar een lichte laag mulch kan de wortels isoleren in gebieden met minimale sneeuwbedekking.

Snoeien is minimaal voor Laxmann's Milk Wikke; Uitgebloeide bloemaren kunnen na de bloei worden verwijderd om later in het seizoen een tweede, lichtere bloei van bloemen te bevorderen en ongewenst zelfzaaien te voorkomen. Snijd al het dode gebladerte in de late herfst of het vroege voorjaar op de grond terug voordat er nieuwe groei ontstaat om de luchtcirculatie te verbeteren en het risico te verminderen dat schimmelpathogenen overwinteren op plantenresten. Vermijd zwaar snoeien van levend gebladerte, omdat dit de plant kan belasten en het stikstofbindende vermogen kan verminderen.

Laxmann's Milk Wikke wordt meestal uit zaad vermeerderd, waarvoor scarificatie (inkerven van de harde zaadvacht) of koude stratificatie gedurende 30 tot 60 dagen vereist is om de kiemrust te doorbreken en de kiemkracht te verbeteren. Zaai de zaden direct buiten in het vroege voorjaar na de laatste nachtvorst, of start ze binnen 6 tot 8 weken vóór de laatste vorstdatum, en transplanteer de zaailingen buiten zodra ze 2 tot 3 sets echte bladeren hebben ontwikkeld. Het kan ook worden vermeerderd via worteldeling in het vroege voorjaar, hoewel de diepe penwortel van de plant de verdeling moeilijk en minder betrouwbaar maakt dan zaadvermeerdering.

Deze soort geeft de voorkeur aan lage tot matige luchtvochtigheid tussen 30% en 50%, typisch voor zijn inheemse steppe- en berghabitats. Het tolereert geen hoge luchtvochtigheid gedurende langere perioden, omdat overtollig vocht in de lucht bladschimmelziekten zoals echte meeldauw kan bevorderen. Zorg ervoor dat de planten op voldoende afstand staan ​​om de luchtcirculatie rond het gebladerte te bevorderen, vooral in gebieden met vochtig zomerweer.

Laxmann's Milk Wikke wordt zelden in containers gekweekt, omdat de diepe penwortel voldoende ruimte nodig heeft om zich te ontwikkelen, en hij zelfs in grote potten snel wortelgebonden zal worden. Indien gekweekt in een container, verpot deze dan slechts eens in de 2 tot 3 jaar in het vroege voorjaar en verplaats hem naar een pot die minstens 2 inch groter in diameter is dan de vorige, met behulp van een snel doorlatende, zanderige potmix. Vermijd zoveel mogelijk verstoring van de penwortel tijdens het verpotten, omdat schade aan de penwortel ervoor kan zorgen dat de plant achteruit gaat of afsterft.